اساسا همه انسانها فطرتا خدا جو هستند زیرا خود خداوند بر انسان نظر انداخت که خلیفه و جانشین خود بر زمین باشد
اما ما در آغاز آفرینش در رویاروئی با وسوسه نفس خویش دچار لغزشی حکیمانه شدیم
تا نه از روی جبر بلکه قادر باشیم آزادانه و آگاهانه و عاشقانه خداوند را بر خودمان ترجیح دهیم و مستعد ورود به ملکوت الهی گردیم
حافظ نیز با درک همین خطای حکیمانه حضرت آدم است که میفرمایند
پدرم روضه رضوان بدو گندم بفروخت ----ناخلف باشم اگر من به جوی نفروشم
بنابراین حضرت آدم را نمی بایست گناهکار دانست بلکه آن حضرت با خطائی حکیمانه مقدمات عروج اختیاری و عاشقانه آدمیت را پی ریزی نمود و راه راست ومستقیم
ملاقات با خداوند را در هستی بنا نمود
از این رو صراط مستقیمی که به سوی ملاقات با خداوند آغاز میشود
از درک و شناخت بیهودگی افکار و نفسانیاتمان شروع میشود و تا وحدت و یگانگی با خداوند تداومی ابدی می یابد.
چرا که تنها با تجربه پوچی و بیهودگی نفسانیت و منیت خویش است
که حاضر میشویم از ادامه نگرش و عملکرد های گناه آلود خود دست بکشیم
و به سوی راه راستی و حقیقت الهی باز گردیم
همان راهی که خالقمان ما را برای رسیدن به مقام خویش بر عرصه کائنات طرح و برنامه ریزی فرمودند .
{استاد شاهد}
اما ما در آغاز آفرینش در رویاروئی با وسوسه نفس خویش دچار لغزشی حکیمانه شدیم
تا نه از روی جبر بلکه قادر باشیم آزادانه و آگاهانه و عاشقانه خداوند را بر خودمان ترجیح دهیم و مستعد ورود به ملکوت الهی گردیم
حافظ نیز با درک همین خطای حکیمانه حضرت آدم است که میفرمایند
پدرم روضه رضوان بدو گندم بفروخت ----ناخلف باشم اگر من به جوی نفروشم
بنابراین حضرت آدم را نمی بایست گناهکار دانست بلکه آن حضرت با خطائی حکیمانه مقدمات عروج اختیاری و عاشقانه آدمیت را پی ریزی نمود و راه راست ومستقیم
ملاقات با خداوند را در هستی بنا نمود
از این رو صراط مستقیمی که به سوی ملاقات با خداوند آغاز میشود
از درک و شناخت بیهودگی افکار و نفسانیاتمان شروع میشود و تا وحدت و یگانگی با خداوند تداومی ابدی می یابد.
چرا که تنها با تجربه پوچی و بیهودگی نفسانیت و منیت خویش است
که حاضر میشویم از ادامه نگرش و عملکرد های گناه آلود خود دست بکشیم
و به سوی راه راستی و حقیقت الهی باز گردیم
همان راهی که خالقمان ما را برای رسیدن به مقام خویش بر عرصه کائنات طرح و برنامه ریزی فرمودند .
{استاد شاهد}